Zonde om weg te doen

Hoe een woord vasthouden rechtvaardigt

Sommige dingen gooi je niet weg.

Niet omdat je ze nodig hebt.
Maar omdat het zonde is.

Wat dat woord doet

Zonde klinkt klein.

Alsof het alleen betekent: jammer.

Maar dat is niet wat er gebeurt.

Waar het vandaan komt

Zonde komt uit een religieuze context.

Het verwijst naar iets dat niet hoort.
Iets wat tegen de orde ingaat.

Iets wat je niet had mogen doen.

Wat blijft hangen

Die lading is niet verdwenen.

Alleen verschoven.

Zonde betekent nu vaak: jammer.

Maar het voelt nog steeds als: verkeerd.

Wegdoen wordt verkeerd

Dus als iets zonde is om weg te doen, gebeurt er iets anders.

Wegdoen wordt geen keuze.

Maar een overtreding.

Alsof behouden de juiste keuze is.

Wat blijft liggen

Niet omdat het waarde heeft.

Maar omdat het niet weg mag.

Omdat het niet klopt om het te beëindigen.

Geen rationeel argument

Je weet vaak dat het weg kan.

Maar dat is niet doorslaggevend.

Want dit zit niet in logica.

Maar in lading.

Opruimen wordt uitgesteld

Dus blijft het liggen.

Niet omdat het nodig is.

Maar omdat het niet mag verdwijnen.

No-nonsense nalaten

Achter jezelf opruimen betekent hier:

Zien wat dat woord doet.

En het loslaten.

Niet het object,
maar de betekenis die eraan is gegeven.

Wat hier zichtbaar wordt

Het probleem zit niet in wat je bewaart.

Maar in wat je denkt dat je niet mag wegdoen.